ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜਿਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਜੀ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰ, ਅਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਅੱਗ। ਇਹ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਹਾਂ।

ਇਹ ਇਸ ਧਰਤੀ ਪੀਲੀ 'ਤੇ ਸਾਡੀ ਜੀਵਨ-ਜਾਚ ਹੈ੤ ਅਸੀਂ ਜਿਉ ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਸਾਂ, ਅਸੀਂ ਸੋਚਾਂ ਵਿ੷ਚ ਸਾਂ, ਸੋਚਾਂ ਵਿ੷ਚ੤ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਾਂ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਜਿਉ ਰਹੇ ਸਾਂ੤ ਸੋਚਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ: ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾ ਤਾਂ ਭu0a4 those ਪ੍ਰਤਾਪ ਕਾਲ ਵਿ੷ਜ਼ ਸਾਂ ਾਂ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ੤ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਕਦੇ ਜਿਉਏ ਨਹੀਂ੤ ਸਾਨੂੲ ਅੱਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੀਉਣਾ ਾੂਰੂ ਕਰੋ੤ਕੂਰੋ੤

ਜੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਹਿਰਦੇ ਤੇ ਰਹਿਕੇ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮਨ ਤੇ ਰਹਿਕੇ ਸੁਣਦੇ ਤੇ ਮਨ ਕੀ ਕਰਦਾ? ਮਨ ਦੁਨੀਆ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂਹੀ ਜੇ ਇਹਨੂੰ ਕੁਛ ਸੁਣ ਵੀ ਜਾਵੇ ਤੇ ਇਹਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਉਹ ਦੂਸਰਿਆਂ ਲਈ ਹੈ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਏਥੇ ਹੀ ਬਾਜੀ ਹਾਰ ਗਏ।

ਅਸੀਂ ਜੋ ਇਸ ਸਟੇਜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਆ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਏਹਨਾਂ ਕੰਨਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਮਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ। ਸੱਚ ਦੇ ਗੀਤ ਸਿਰਫ਼ ਹਿਰਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸੁਣੇ, ਜਾਂ ਪੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਹਲੇਮੀ ਆ ਜੀ। ਹਲੀਮੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਹਲੀਮੀ। ਹਉਮੈ ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਹਉਮੈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਏਗੀ। ਹਉਮੈ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੇਗੀ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਸੀ। ਉਹੀ ਆਦਤਾਂ, ਉਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਸਭ ਕੁਛ ਪੁਰਾਣਾ। ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਮੌਕਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹਰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸੱਚ ਦੀ, ਸਾਡੇ ਅਸਲੀ ਆਪੇ ਬਾਰੇ, ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣੀ ਜਾਂ ਸਕਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਹਲੇਮੀਆਂ ਤੇ ਮੁਹੱਬਤਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਰਾਹੀਂ। ਦਿਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਰਾਹੀਂ।

ਕਹਿੰਦੇ ਹੈ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁਣ ਤੂੰ ਜੀ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਣ ਦੀ ਆਸ ਛੱਡ ਦੇ ਤੇ ਕਬੂਲ ਕਰ ਕਿ ਜੇ ਤੂੰ ਬਦਲਨਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸੈਰ ਕਰਨੀ ਜੇ। ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਦੁਨੀਆਂ ਚ ਜਾਣਾ ਜਿੱਥੋਂ ਦਾ ਤੂੰ ਵਾਸੀ ਤੇ ਫਿਰ ਐਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਹਿ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਮਰਨਾ ਪਊ।

ਉਹਦੇ ਦਰ ਵੱਲ ਤੁਰ। ਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਹੋਇ ਰਹੇਂਗਾ ਤੇ ਤੂੰ ਉਹਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਾ। ਤੈਨੂੰ ਉਹਨੇ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕਰ ਲੈਣਾ। ਤੈਨੂੰ ਉਹਨੇ ਅੰਦਰ ਬੁਲਾ ਲੈਣਾ ਆਪਣੇ ਮਹਿਲਾਂ 'ਚ।