ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ "ਵਾਹਿਗੁਰੂ" ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸਾਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਹੈ।
ਇਹ ਸ਼ਬਦ, ਜਦੋਂ ਅੰਦਰ ਹੀ ਅੰਦਰ ਜਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਜਾਗਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਪਾਵਾਂਗੇ ਕਿ ਸਾਡੀ ਚੇਤਨਾ ਨਿਮਰ, ਦਿਆਲੂ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਹੈ।
ਆਓ ਅਸੀਂ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਬਦ "ਵਾਹਿਗੁਰੂ" ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀਏ ਕਿ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਜਾਪ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਜਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ, ਗਰਦਨ ਅਤੇ ਸਿਰ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਸੇਧ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਹੋਣ।
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰੋ।
ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਂਗੇ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸਾਡੀ ਰੂਹ ਬੋਲਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਵਰਤਮਾਨ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ। ਇਹ ਸੋਚਣ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਖਿਤਿਜੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਰੂਹ ਸੋਚਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਰੂਹ ਸਿਰਫ਼ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।